چرا کسی به قطار ایستاده سنگ نمی زند؟ا
راستش را بخواهید از کودکی همیشه برایم این پرسش مطرح بود که چرا در ایران هیچ کسی به قطار ایستاده سنگ نمی زند ولی به محض این که همان قطار راه افتاد سنگ باران می شود؟ا
این پرسش در ذهن من ماند تا این که بزرگ شدم و وارد جامعه واقعی ایران شدم
من متوجه شدم که این مسأله در پس ذهن ما ایرانیان نقش بسته که هر چه ساکن است خوب بوده و باید مورد احترام باشد
تا زمانی که کسی ساکن، ساکت و همرنگ جماعت است، همواره مورد احترام و تجلیل بزرگ و کوچک است
اما همین که وی از سکون در آمد و خواست نواندیشی کرده و گامی در جهت پیشرفت جامعه بردارد، نه تنها کسی کمکش نمی کند، بلکه فوراً از طرف همه افراد، همین به اصطلاح فهمیده های ساکن، سنگباران می شود
شاید شما ندانید ولی در دنیای امروز و محافل علمی به چنین جامعه ای یک «جامعه مرده» گفته می شود!ا
جامعه ای که با حرکت، نواندیشی و وجود تفاوت و تغییر مبارزه می کند یک جامعه عقب افتاده است
در یک جامعه زنده مانند ژاپن یا ایالات متحده
افراد ساکن طرد شده و افراد دارای حرکت مورد تجلیل و احترام هستند
چنین جامعه هایی هستند که با ایجاد تغییرات و نوآوری ها، زمینه ساز پیشرفت و توسعه جهانی می شوند
.
.
.
.
ما نیز می توانیم زنده شویم
فقط باید در عمل آن را بخواهیم
+ نوشته شده در یکشنبه دهم اردیبهشت ۱۳۹۱ ساعت 16:12 توسط علیرضا صارمی
|